
Het marketinglandschap van 2024 is niet slechts een lijst van kanalen die geactiveerd moeten worden. De echte verandering speelt zich af op de regelgevende en technische laag die de verzameling, exploitatie en meting van gegevens bepaalt. Deze mutaties negeren betekent campagnes optimaliseren op instabiele fundamenten. We bekijken de richtingen die de manier waarop een marketingstrategie dit jaar wordt aangestuurd, concreet veranderen.
Hybride model van cookies en first-party data: wat verandert voor marketingdoelgroepen
Google heeft uiteindelijk de koers van het verwijderen van third-party cookies in Chrome verlaten. De directe consequentie voor marketingteams: het web zonder cookies zal niet plaatsvinden in de aangekondigde vorm. Het scenario dat zich ontvouwt is een hybride model, waar third-party cookies, first-party data en alternatieve meetmethoden naast elkaar bestaan.
Deze ommezwaai betekent niet een terugkeer naar de status quo. Concurrenten van browsers handhaven hun beperkingen, en de Europese regelgevende druk op toestemming blijft intact. Concreet raden we aan om de verzameling van eigen gegevens (klantaccounts, loyaliteitsprogramma’s, verrijkte formulieren) te structureren als een permanent fundament, terwijl third-party cookies als een aanvullend hulpmiddel worden behouden zolang ze beschikbaar zijn op Chrome.
Een veelgemaakte fout is om first-party data te beschouwen als een eenvoudige technische vervanging. Het is vooral een organisatorische verandering: CRM-, transactie- en gedragsgegevens moeten direct de advertentieplatforms voeden. Zonder deze integratie, zoals gedetailleerd beschreven door de marketing volgens Geekette en Greluche, verliezen adverteerders aan granulariteit in targeting zonder autonomie te winnen.

AI Act en marketingtoestemming: twee verschillende juridische regimes
Een conforme cookiebanner dekt de marketingtoepassingen gebaseerd op AI niet. Dit is het blinde vlek van de meeste conformiteitsmaatregelen die in 2024 zijn uitgerold. De toestemming voor cookies blijft gereguleerd door de ePrivacy en de AVG, maar de Europese AI Act voegt een laag van verplichtingen toe die specifiek zijn voor kunstmatige intelligentiesystemen die dezelfde gegevens gebruiken.
In de praktijk moet een merk dat een voorspellend scoring-, dynamisch personalisatie- of geautomatiseerd segmentatietool gebruikt, de werking van het model documenteren, de risico’s evalueren en in sommige gevallen de gebruiker informeren dat hij interactie heeft met een AI-systeem. De Europese Commissie heeft in augustus 2026 richtlijnen gepubliceerd over de transparantie van AI-systemen die deze richting bevestigen.
Voor marketingafdelingen betekent dit een kruiscontrole:
- Controleren of elk AI-hulpmiddel dat wordt gebruikt voor acquisitie of CRM goed is gecategoriseerd volgens de risicoclassificatie van de AI Act (minimaal, beperkt, hoog)
- Zorgen dat de toestemming expliciet de algorithmische verwerking dekt, niet alleen het plaatsen van cookies
- De logica van personalisatie documenteren om te voldoen aan de verzoeken om uitleg van gebruikers, een verplichting die verder gaat dan het eenvoudige recht op toegang volgens de AVG
We zien dat de meeste CDP’s en DMP’s op de markt deze dubbele conformiteit nog niet integreren. Bedrijven die deze uitdaging anticiperen, vermijden een toenemend regelgevingsrisico.
Conversational advertising en generatieve AI: het ontbrekende toestemmingskader
De integratie van advertenties in conversatie-omgevingen (chatbots, AI-assistenten, generatieve zoekinterfaces) creëert een nieuw juridisch en technisch frictiepunt. Er bestaat geen gestandaardiseerde toestemmingsarchitectuur voor deze formaten.
Het probleem is structureel. In een traditionele zoekmachine is het onderscheid tussen organisch resultaat en advertentie gemarkeerd. In een door AI gegenereerd antwoord vervaagt de grens. De gebruiker weet niet altijd of de aanbeveling die hij ontvangt gesponsord is, en de traditionele toestemmingsmechanismen (banner, opt-in) zijn niet van toepassing op een realtime gesprek.
Voor adverteerders roept dit twee operationele vragen op:
- Hoe een conversie traceren en toewijzen die voortkomt uit een conversatie-interactie, wanneer er geen klik of impressie in de traditionele zin is
- Hoe de vereiste transparantie in advertenties garanderen volgens de Digital Services Act in een formaat waar redactionele en commerciële inhoud zich vermengen
- Hoe de ROI van een plaatsing in een AI-assistent aansturen wanneer de standaardmetriek (CTR, CPM) de waarde van een contextuele aanbeveling niet vastlegt
Dit kanaal blijft opkomend, maar merken die nu al conversational advertising testen, verzamelen een gegevensvoordeel dat de achterblijvers niet gemakkelijk zullen inhalen.

Contentstrategie en korte formats: kiezen tussen volume en diepgang
Reels, Shorts en TikTok-video’s zijn geen trend meer, het is een standaard voor distributie. De echte vraag van 2024 draait om de toewijzing van middelen: moeten we meer korte inhoud produceren of investeren in lange formats met hoge conversiewaarde?
We merken dat B2B-merken die korte formats overwaarderen ten koste van diepgaande inhoud (whitepapers, case studies, webinars) hun conversieratio zien stagneren. Het korte format genereert zichtbaarheid en betrokkenheid, maar de conversie berust nog steeds voornamelijk op lange en gedocumenteerde inhoud.
De relevante afweging is om korte formats te gebruiken als toegangspoort naar een ecosysteem van meer dichte inhoud. Een video van twintig seconden die verwijst naar een technisch artikel of een interactief hulpmiddel genereert een rendabeler pad dan een reeks korte video’s die losstaan van enige nurturinglogica.
De valkuil van volume is reëel. Het vermenigvuldigen van publicaties zonder een gestructureerde redactiestrategie verzwakt het merksignaal en overbelast de teams. Het is beter om minder te publiceren, met een duidelijke redactionele lijn en inhoud die voldoet aan specifieke verzoeken van de doelpubliek.
Marketing in 2024 wordt niet langer alleen vanaf advertentieplatforms aangestuurd. Regelgevende conformiteit, gegevensarchitectuur en de keuze van contentformaten vormen een operationele driehoek. Bedrijven die deze drie dimensies geïntegreerd behandelen, in plaats van als afzonderlijke onderwerpen, bouwen een duurzaam structureel voordeel op.